Εγκαίνια της Πολιτείας του Καραγκιόζη: «Από το τίποτα γεννιούνται τα πάντα»

Ο Δημήτρης Αβούρης στέλνει από την Ξάνθη ένα μήνυμα πίστης, δημιουργίας και πολιτισμού προς ολόκληρο τον κόσμο

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ιδ

8/1/20261 min read

Υποστηρικτές και φίλοι έδωσαν το παρών στην εκδήλωση εγκαινίων του μουσείου τέχνης στο Ίδρυμα Δημητράκη το βράδυ της Πέμπτης 30/07

Η φωνή του Δημήτρη Αβούρη μας κάνει να πιστέψουμε, ότι η τέχνη μπορεί να αλλάξει μια πόλη, να ενώσει ανθρώπους, να γράψει ιστορία. Από την Ξάνθη έως τα Γιάννενα και από εκεί σε όλο τον κόσμο, ο δημιουργός μεταφέρει ένα μήνυμα που ξεπερνά τα όρια της γλυπτικής: όταν υπάρχει όραμα, ακόμη και το τίποτα μπορεί να μετατραπεί σε θαύμα. Αυτό ακριβώς μετέδωσε και την Πέμπτη στα εγκαίνια του μουσείου σύγχρονης τέχνης στο Ίδρυμα Δημητράκη.

Στο Διεθνές Συμπόσιο Γλυπτικής ως ο μόνος Έλληνας

Το Σάββατο ο Δημήτρης Αβούρης αναχωρεί για τα Γιάννενα, όπου θα συμμετάσχει στο Διεθνές Συμπόσιο Γλυπτικής ως ο μοναδικός Έλληνας καλλιτέχνης. Η πρόσκληση του σπουδαίου Θεόδωρου Παπαγιάννη αποτελεί τιμή αλλά και ευθύνη.

«Δεν ξέρω ακόμη, τι έργο θα δημιουργήσω», λέει, «αλλά ο Παπαγιάννης μου είπε: “Εσύ ξέρεις, εσύ θα τα καταφέρεις”».

Μέσα σε αυτή τη φράση κρύβεται η ουσία της τέχνης: εμπιστοσύνη, τόλμη και πίστη στη δημιουργική δύναμη του ανθρώπου.

Μια αφιέρωση που συγκινεί

Ο Αβούρης αφιερώνει το έργο του σε δύο ανθρώπους:

στον Θανάση Μουσόπουλο, που δεν βρίσκεται πια στη ζωή,

και στον Θάνο Μαυροδή, τον οποίο χαρακτηρίζει «τεράστιο άνθρωπο».

Με λόγια βαθιά συγκινητικά τονίζει, ότι τα έργα του Θάνου Μαυροδή θα μπορούσαν από μόνα τους να οδηγήσουν την Ξάνθη στην κορυφή της Ελλάδας. Τον αποκαλεί «κρυφή και φανερή δύναμη» και αναγνωρίζει δημόσια την καθοριστική του συμβολή στον πολιτισμό της πόλης.

«Ευχαριστώ τον κ. Δημητράκη, τον κ. Τσιάρα, τον Απόστολο και την Νατάσα που ήταν η αιτία που ήρθα στην Ξάνθη», τονίζει.

Η Ξάνθη που μπορεί να γίνει πρότυπο πολιτισμού

Ο Δημήτρης Αβούρης δεν βλέπει την Ξάνθη ως μια επαρχιακή πόλη που υστερεί. Τη βλέπει ως τόπο με τεράστιες δυνατότητες. Αναφέρεται με ιδιαίτερη έμφαση σε δύο πολιτιστικούς πυλώνες:

Το Σπίτι των Σκιών: Έναν χώρο που κρατά ζωντανή την παράδοση και τη μετατρέπει σε σύγχρονη εμπειρία.

Το Πάρκο – Υπαίθριο Μουσείο: Ένα έργο που εξελίσσεται σε σημείο αναφοράς για μια νέα αισθητική και μια νέα σχέση του πολίτη με την τέχνη.

«Να τα λέμε αυτά, να τα πιστεύουμε και να μην λέμε ότι δεν γίνεται τίποτα», υπογραμμίζει. «Από το τίποτα γίνονται όλα», όπως χαρακτηριστικά υποστηρίζει ο ίδιος με έμφαση.

Το Πάρκο του Καραγκιόζη: επτά χρόνια δημιουργίας

Πριν από επτά χρόνια ο Αβούρης ήρθε στην Ξάνθη για να δημιουργήσει το Πάρκο του Καραγκιόζη με σαράντα γλυπτά. Σήμερα το έργο αυτό αποτελεί ζωντανό παράδειγμα συλλογικής προσπάθειας.

Περίπου σαράντα άνθρωποι συνέβαλαν στην υλοποίησή του. Ξεχωριστή θέση κατέχει η Ελένη Κορωνάκη, που δημιούργησε τις κεραμικές φιγούρες και πρόσφερε πολύτιμη στήριξη στον χώρο.

Η ιστορία του πάρκου αποδεικνύει, ότι τα μεγάλα έργα δεν γεννιούνται από έναν άνθρωπο μόνο, αλλά από κοινότητες που αποφασίζουν να ονειρευτούν μαζί.

Το λεφτόδεντρο του Καραγκιόζη: όταν τα κέρματα γίνονται πολιτισμός

Ίσως το πιο συγκλονιστικό στοιχείο της διαδρομής του είναι ο τρόπος χρηματοδότησης. Πολίτες πρόσφεραν μονόλεπτα, δίλεπτα και πεντάλεπτα. Μέσα σε οκτώ μήνες συγκεντρώθηκαν 45.000 κέρματα.

Δεν πρόκειται απλώς για χρήματα. Πρόκειται για συμμετοχή, εμπιστοσύνη και αγάπη. Κάθε μικρό κέρμα έγινε ένα κομμάτι ενός μεγάλου ονείρου.

Η νέα γενιά που συνεχίζει το όραμα

Ο καλλιτέχνης ευχαριστεί δημόσια τον 25χρονο Μιχάλη Καταραχιά από την Πάτρα, ο οποίος δημιούργησε όλες τις φιγούρες για το βιβλίο του. Από αυτή τη συνεργασία γεννήθηκε η ιδέα της «Πολιτείας».

Η αναφορά αυτή δείχνει, ότι η τέχνη δεν είναι μόνο παρελθόν και μνήμη. Είναι και μέλλον. Είναι η σκυτάλη που περνά στους νέους δημιουργούς.

«Να μεταδώσετε αυτό σε όλο τον κόσμο»

Η τελευταία του φράση δεν είναι υπερβολή. Είναι αποστολή.

«Να μεταδώσετε αυτό σε όλο τον κόσμο, δεν μπορεί να το κάνει άλλος»

Ο Δημήτρης Αβούρης ζητά να διαδοθεί μια αλήθεια που συχνά ξεχνάμε: οι πόλεις δεν αλλάζουν μόνο με έργα υποδομής· αλλάζουν με ανθρώπους που τολμούν να οραματιστούν, να συνεργαστούν και να δημιουργήσουν χωρίς να περιμένουν τις ιδανικές συνθήκες.

Η Ξάνθη, μέσα από τα λόγια του, γίνεται σύμβολο μιας Ελλάδας που δεν παραιτείται. Μιας Ελλάδας όπου η τέχνη μπορεί ακόμη να ανάβει φως, να ενώνει κοινότητες και να αποδεικνύει, ότι το αδύνατο αρχίζει εκεί όπου κάποιος αποφασίζει να πιστέψει σε αυτό.

πηγη: https://empros.gr/2026/08/egkainia-tis-politeias-tou-karagkiozi-apo-to-tipota-genniountai-ta-panta/